ΤΑ ΘΕΑΤΡΙΚΑ "ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ" (Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ, Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥΣ, Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥΣ)

 Τα θεατρικά μπουλούκια ήταν τα παλιότερα χρόνια το θέατρο των φτωχών, οι μικροί περιπλανώμενοι θίασοι στην επαρχία, το λεγόμενο “αγροτικό” που έπρεπε να κάνουν οι ηθοποιοί πριν καταξιωθούν σε κάποιο από τα μεγάλα θέατρα της Αθήνας αλλά ταυτόχρονα ήταν και το μεγάλο φυτώριο απ' όπου αναδείχθηκαν θρυλικές μορφές της ελληνικής θεατρικής σκηνής.

ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ: Η ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΤΗΣ ΛΕΒΕΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠ' ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ.

Ένας από τους μεγάλους μας ηθοποιούς, τον οποίο θαύμαζα από παιδί ήταν ο Μάνος Κατράκης. Νομίζω ότι ενσάρκωνε η φωνή του και το παρουσιαστικό του όλη την περηφάνια και τη λεβεντιά αυτού του λαού. Η γεμάτη μέταλλο φωνή του, το λιπόσαρκο, σκαμμένο πρόσωπό του από τις αυλακιές και τις ρυτίδες αποτελούσαν καθρέφτη του αδούλωτου και σκληρά εργαζόμενου αυτού λαού. Όταν τώρα όλα τα παραπάνω δένονται και μ' ένα απίστευτο ταλέντο τότε πλέον αρχίζουν να δημιουργούνται οι μύθοι.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΜΑΤΕΣΙ

Ο Παύλος Μάτεσις γεννήθηκε το 1933 στο χωριό Δίβρη, της Ηλείας. Μέχρι τα 19 του έζησε σε πολλές επαρχιακές πόλεις. Σπούδασε θέατρο και μουσική στην Αθήνα. Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος και εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία σε ώριμη ηλικία.