Ο ΠΗΛΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ.(ΕΝΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΥΡΗΜΑ: 8000 ΠΗΛΙΝΕΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΜΙΑ ΔΕ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ)

Το 1974 κάποιοι Κινέζοι αγρότες προσπάθησαν να ανοίξουν ένα πηγάδι στα ανατολικά της πόλης Χσιαν στην Κίνα με αποτέλεσμα να βρουν ορισμένες πήλινες φιγούρες. Στη συνέχεια οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα λάκκο μήκους 230 μέτρων με 11 διαδρόμους και τουλάχιστον 6.000 πήλινα αγάλματα στρατιωτών πεζικού.
 

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΟΡΦΩΤΟΥΣ ΕΠΑΡΧΙΩΤΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (ΑΣΤΕΙΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ)

Η παρακάτω αναφορά του Κώστα Χατζηχρήστου ως «Ηλίας του 16ου» είναι χαρακτηριστική για να κατανοήσουμε «πέραν πάσης αμφιβολίας» τι εφιάλτη αποτελούσε η καθαρεύουσσα για τον αμόρφωτο επαρχιώτη αστυνομικό του σύγχρονου νεοελληνικού κράτους.

"Εγώ, κύριε υπαστυνόμε, διερχόμην όλως τυχαίως την οδό Φραγκοβασίλη, ότε με εκάλεσε η εν λόγω κυρία, διότι ισχυρίζεται ότι στην οικία της εν λόγω κυρίας  διεπράχθη η εν λόγω κλοπή".

 

ΤΑ ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΕΝΝΕΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ (ΤΟ ΕΞΥΠΝΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ)

.Πάει ένας τύπος σ’ ένα σουβλατζίδικο και λέει: 

- "Θα ήθελα 99 σουβλάκια." 
- "Nα τα κάνω 100;"
λέει ο υπάλληλος. 

Ο ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Καθαρά μύθος είναι η δοξασία για το κλείδωμα των πατατών σε αποθήκες με στρατιωτική φύλαξη, με το οποίο υποτίθεται ο Καποδίστριας «έπεισε» τους Έλληνες να δοκιμάσουν την πατάτα. Συγκεκριμένα ο μύθος λέει: Ότι όταν εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο ο κυβερνήτης  προσπάθησε να δώσει πατάτες στους χωρικούς, που φιλύποπτοι και συντηρητικοί όπως ήταν, τις πέταξαν. Ο Καποδίστριας, όμως, ήξερε πολύ καλά τους συμπατριώτες του και μιμούμενος το Φρειδερίκο το Μέγα της Πρωσίας και τον Παρμαντιέ της Γαλλίας, που είχαν μεταχειριστεί παρόμοια κόλπα περιέφραξε το μέρος όπου ήταν αποθηκευμένες οι πατάτες κι έβαλε σκοπούς να τις φυλάνε μέρα νύχτα. 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΗΚΕ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ (ΚΑΛΒΟΣ, ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ, ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ,ΘΕΟΦΙΛΟΣ)

Η περίπτωση καλλιτεχνών που το έργο τους αναγνωρίστηκε και εκτιμήθηκε μετά το θάνατό τους, ή τουλάχιστον πολύ περισσότερο μετά τον θάνατό τους παρά ενόσω ζούσαν, δεν είναι ασυνήθιστη.